Dit verleent een
zogenaamd ‘uitsluitend recht’, hetgeen betekent
dat men het recht heeft bedongen ‘met uitsluiting van
anderen’ individueel in zo’n graf te mogen worden
begraven. De rechthebbende is dus iemand die dat recht tegen
betaling heeft verworven. In de verordening staat het maximaal
aantal overledenen die in zo’n graf mogen worden bijgezet.
Ook hoe lang die termijn is. De gemeenten verplichten vastlegging
hiervan. Het recht van een eigen graf wordt bij nadering van
het einde van de contractperiode meestal verlengd. Welk tijdvak
beslist een recht is en geen gunst. Deze verlenging mag echter
niet langer zijn dan tien jaar.